![]() |
Blog
|
|||
| |
||||
|
Eén toon is genoeg Jullie kennen waarschijnlijk allemaal het verhaal van de herders die in het veld nabij Bethlehem lagen te slapen toen een schare engelen uit de hemel neerdaalde om de geboorte van het Christuskind te verkondigen. Maar wisten jullie ook dat er één herdersjongen juist op dat moment liep te zoeken naar een weggelopen schaap en daarom niet bij de andere herders was om het wonder te aanschouwen? De herdersjongen liep over de heuvels en dacht enkel aan het schaap en aan zijn strenge heer. Plotseling stond er een engel voor hem die sprak: “Maak je geen zorgen over het schaap, er is op dit uur een veel grotere Herder geboren. Ga snel naar Bethlehem, waar de Verlosser van de wereld in de kribbe ligt.” “De Verlosser van de wereld?” zei de jongen. “Maar ik kan toch niet aan hem verschijnen zonder geschenk?”“Hier, neem deze fluit en speel een lied voor het kind,” sprak de engel. Zeven tonen had de fluit en toen de jongen haar aan zijn lippen zette speelde ze als vanzelf. Dankbaar en blij liep hij de heuvel af. Hij sprong over een beekje, maar struikelde en de fluit viel uit zijn hand. Uit zijn mond ontsnapte een woord dat zelfs herders maar beter niet gebruiken kunnen. Toen hij de fluit weer in de hand hield was er één toon verloren gegaan. Nog zes tonen kon de fluit spelen. Dapper liep de jongen verder. Ineens bleef hij staan. Hij keek recht in de ogen van een grote wolf, die met ontblote tanden klaar stond om aan te vallen. Het was de lammetjesverslinder zelf. De jongen werd woedend. “Maak dat je wegkomt!” riep hij, en voor hij er erg in had, had hij de fluit naar de wegvluchtende wolf gegooid. Toen hij haar weer vond kon de fluit nog maar vijf tonen laten horen. De jongen vervolgde zijn weg naar Bethlehem en kwam onderweg steeds weer in moeilijkheden. De fluit moest het iedere keer ontgelden en verloor steeds meer tonen. Toen de herdersjongen eindelijk voor de staldeur stond kon de fluit nog maar één toon spelen. De jongen schaamde zich en durfde niet naar binnen te gaan. Maar Maria zag de jongen en wenkte hem. Toen liep de jongen heel stil naar de kribbe en speelde op zijn fluit de laatste, nog overgebleven toon. Wat klonk die prachtig. Het Kind luisterde en iedereen in de stal luisterde: Maria, Jozef, de os en de ezel. Het Kerstkind strekte zijn handje uit en raakte de fluit aan. En zie, op hetzelfde ogenblik was de fluit weer heel en haar zeven tonen klonken weer zo mooi en heerlijk, zoals ze al in de hemel geklonken hadden. De Fluit van de
Herdersjongen - Dan Lindholm. Uit: Een Ster Over de Grens
Zing vol overgave, zelfs als je nog maar één toon over hebt. Zing vanuit overvloed, vanuit die ene toon die je wél hebt. Zing jouw toon vol verlangen, vol hoop, vol overgave en vertrouwen en vind daarin jezelf terug. |
|||
|
|
||||